Przenikanie

PRZENIKANIE
Przenikanie w tym przypadku oznacza współistnienie, współdziałanie, rodzaj wymiany współczesnych i dawnych form kształtowania przestrzeni a także wzajemne oddziaływanie na siebie obrazów – powierzchni barwnych i ich oddziaływanie na przestrzeń swojego otoczenia np wnętrze ekspozycji. Jest to również asymilowanie tradycji malarskich z okresów renesansu, baroku i klasycyzmu, przefiltrowane przez współczesną świadomość natury medium jakim jest farba.
Obrazy z cyklu odnoszą się do specyficznego doświadczenia związanego z przestrzenią obrazu, takiego które wynika ze świadomości chwili i świadomości miejsca, w którym znajduje się lub dokonuje akt tworzenia – materializacji. Moje nieodparte wrażenie i przeświadczenie wynikające z doświadczeń artystycznych i pozaartystycznych, każe mi pojmować obraz jako płaszczyznę, w której odbijają się refleksy wrażeń i myśli. Dotyczą one przeszłości, lub tego co się wydarzyło, co było. Obraz – dzieło, jest tu aktem zamknięcia pewnej drogi a nawet zamrożenia pewnego procesu, który musiał otrzymać w pewnym momencie formę. Zatem w moim pojęciu naturalne jest to, że powierzchnia obrazu, ale też idea jest zbiorem sygnałów, które przeniknęły lub dotarły na miejsce przeznaczenia, którym jest w moim przypadku dzieło malarskie. Łączy się to także z tematem, koncentrując się na obiektach, które powstały. Takimi obiektami są dla mnie dzieła architektury klasycznej, współczesnej, ale też zwyczajne struktury architektoniczne, mieszkalne.
Fascynacja budynkami sięga okresu mojego dzieciństwa, gdzie ogromne wrażenie robiły na mnie okazałe gmachy urzędów, kościołów, dworców kolejowych a także nastrój i charakter mojego rodzinnego domu.
Obraz miejsca, szczególnego miejsca, to suma nakładających się „zobaczeń”, tych aktualnych i tych wspomnianych, które „przychodzą” w różnych momentach mojej aktywności. Przenikanie ma tu zatem dwojakie znaczenie, to które jest obrazem mojej historii, która opiera się w dużej mierze na emocji, oraz to które wiąże się z miejscem tradycji w sztuce europejskiej.
Pracując nad obrazem mam czasem świadomość tysięcy prób malarskich moich poprzedników i współczesnych, którzy odkrywają podstawowe prawa i ograniczenia powierzchni, która zdaje się być nieprzenikniona w swojej fizykalnej naturze. Poznaję i użytkuję na nowo, odkryte już sposoby kształtowania formy, sprawdzam po raz pierwszy lub ponownie niebieską, żółtą, szarą powierzchnię malarską aby dowiedzieć się, na ile możliwe jest zobrazowanie emocji związanych z pośrednictwem, wymianą i z przenikaniem obecności.

Jarosław Sankowski 12 marzec 2013

PENETRATION
Penetration means here co-existence, co-operation, an interchange between modern and older forms of space forming, as well as, an interchange among paintings among their colorful surfaces, and the impression they make on their surroundings, e.g: the exposition. Penetration can be also defined as the assimilation of the paintings from the Renaissance, Baroque and Classicism, filtered through the modern idea of the specific nature of paint.

This collection of paintings pertains to the experience connected with the space of a painting created at a certain time and in a certain place, the place of materialization. My artistic and beyond art experience makes me see a painting as a surface reflexing experience and thoughts. It may show future or past experience. Painting itself acts as closure or a freeze frame for a process that had to be put in a template. The surface of a painting and its subject matter are a collection of signals which reached their destination, here, the canvas. The surface is also interwoven with the subject matter, i.e.: classical or modern works of art as well as, simple architectonic or dwelling buildings.

My fascination with buildings reaches back to my childhood when I would be flabbergasted by monumental edifices of public buildings, churches, or train stations, all mixed together with the atmosphere of my home.

A picture of a place is a collection of visual memories which “come back” in different moments of your life. Penetration has a double meaning here; it is an emotion from the past on the one hand, and the meaning of tradition in European art, on the other hand.
When I paint I am aware that my predecessors in painting as well as, modern painters have tried many times to paint despite the surface limits and its impenetrable nature. I learn and re-use form shaping techniques, I test again and again blue, yellow or grey painting surface to learn how much of emotions connected with interchange and penetrations one can paint.

Jarosław Sankowski 12th March 2013